Etappe 6: Sittard – Maastricht, 3 aug 2011

Na een goede nachtrust vanmorgen vertrokken, op weg naar Maastricht. Na het verlaten van de stad, kwamen meteen al de eerste heuvels op ons af: we zijn nu echt in Zuid Limburg en zo voelt het ook. Maria heeft er meer moeite mee, en dat is voornamelijk te wijten aan de blaren die ze heeft gelopen in de voorbije dagen. De voorspelde regen voor deze dag kondigt zich al heel snel aan, en net als het echt hard begint te regenen hebben we onze eerste koffiepauze, met alweer aanspraak van de daar aanwezige bezoekers. We trekken kennelijk de aandacht door ons uiterlijk en de uitrusting die we dragen, en natuurlijk ook door onze relaxte uitstraling.

Afijn, na de onderbreking zitten we al heel snel in Spaubeek, waarna we de weg naar Valkenburg inslaan. Ondertussen zijn we wandelaars gepasseerd met kleine kinderen, inclusief kinderwagen, en als we paadjes van minder dan 50 cm breed bewandelen afgebakend door een haag van brandnetels, vragen we ons toch serieus af of dit voor mensen met deze gezinssamenstelling wel de juiste keuze is. Aan de andere kant waardeer ik het enorm dat mensen deze beslissing durven te nemen, en dit ook nog omzetten in daden ook. We hebben zelf veel met de kinderen gewandeld, en weten uit ervaring dat ze later dit waarderen, dat ze terugkijken op leuke herinneringen en dat dat toch ongemerkt iets in ze teweegbrengt dat ze later, na de pubertijd, nog gebruiken.

Eenmaal in Valkenburg, met nog elf kilometer voor de boeg, geeft Maria aan dat het genoeg is geweest. We zitten samen nauwelijks een minuut bij de bushalte, of de regiobus stopt al. Weliswaar de verkeerde kant uit, maar de chauffeuse weet Maria over te halen om toch alvast mee te gaan. We nemen afscheid, en ik vervolg het traject naar Maastricht. Amper vijf minuten later krijg ik al een sms van Maria dat ze al in Maastricht is, het traject met de bus en de trein heeft ze in nog geen vijftien minuten voltooid! Ik vervolg de route, en loop langs de Geul, een prachtig traject. Via Berg en Terblijt loop ik naar Maastricht, ik kom aan bij het station waar ik drie weken geleden vetrok naar Luik, en daar ontmoet ik Maria weer. Na een heerlijke maaltijd bij de Chinees keren we per trein naar huis waar het gewone leventje weer begint.

Ik heb nu het traject Uden – Namen volledig gelopen (Peellandpad, stukje Pieterpad, Via Mosana) en pak daar de draad volgend jaar weer op, op weg naar Reims. Ik heb nu tien etappes gelopen, van Uden naar Namen liep ik 337 kilometer, waarvan vijf etappes alleen en vijf met Maria.

Etappe 5: Montfort – Sittard, 2 aug 2011

Vanochtend vroeg opgestaan en heerlijk ontbeten. De dames die we gisteren ontmoet hebben blijken het zelfde overnachtingsadres geboekt te hebben, maar we vertrekken onafhankelijk van elkaar. Die zien we vanavond wel weer. We lopen vandaag door een stuk fantastisch natuurgebied, en het feit dat het weer zo mooi is draagt daar ook zeker aan bij. We komen de hele dag door wandelaars tegen, maar we doen het erg rustig aan: we zijn al om 8:30 op pad, maar we kunnen vanavond in Sittard pas rond zes uur aankloppen. De afstand die we vandaag lopen past daar meer dan ruimschoots in. We passeren onderweg allerlei kleine gehuchtjes en dorpjes, komen amper verkeer tegen maar wel veel wandelaars die dezelfde kant oplopen. Toch weer telkens dezelfde mensen. Dit brengt me bij de overweging over de beslissing die ik later ga nemen: als ik eenmaal in Reims ben, zal ik dan de meer platgetreden weg naar Santiago de Compostella lopen, of de andere kant opgaan en naar Rome lopen? Het idee dat tegenwoordig meer dan honderdduizend mensen per jaar de Camino lopen, bevalt me geenszins. Aan de andere kant heeft dat wel weer veel praktische voordelen, zoals het vinden van de route en het regelen van overnachtingsadressen. Gelukkig hoef ik me hier nog niet echt druk over te maken.

Na een uitgebreide lunch bij El Bono vervolgden we onze route naar Sittard. De stad bereikten we rond een uur of vier, en daar namen we beslag op een lekker plekje op een terras, dit met de bedoeling om lekker te lezen tot een uur of zes. Doordat ik echter opviel door m’n rugzak en m’n Stetson, was er volop aanspraak van overige bezoekers, zodat er van lezen niet echt veel terecht kwam. Na een uurtje of twee zijn we naar ons overnachtingsadres gegaan bij het Station, en ’s avonds weer terug naar het centrum om lekker uitgebreid te eten bij het Thaise restaurant op de Markt. Erg gezellig, goede, communicatieve bediening en nog lekker gegeten ook voor een prima prijs. Al met al een perfecte dag, behalve dat Maria wat blaren gelopen heeft. In totaal toch weer achtentwintig kilometer gelopen, met het op-en-neer lopen naar het pension erbij.

Etappe 4: Roermond – Montfort, 1 aug 2011

Deze week hadden we de handen vrij om te lopen, en dus hadden we een stukje Pieterpad op de planning gezet. Het beloofde een week van prachtig weer te worden, dus met de regenvakantie in Frankrijk in het achterhoofd was dit een welkome afwisseling! We waren vorige keer, met Hemelvaart, geëindigd in Roermond, dus daar pakten we vanmorgen de draad weer op met de bedoeling om in tweeënhalve dag naar Maastricht te lopen. Op deze eerste dag hadden we slechts twintig kilometer gepland, op weg naar Montfort waar we ons overnachtingsadres hebben geregeld. De zon scheen volop, dus wat willen we nog meer?

Bij het vertrek uit Roermond, werd ons meteen duidelijk waarom deze stad uit het Pieterpad gehaald is in de nieuwe opzet: zowel de weg om de stad in te lopen, als om hem eruit te lopen is ronduit saai. Vanaf het station hebben we vier kilometer gelopen om de A73 te kruisen, en daar haakten we al heel snel in op het Pieterpad, en dus op autovrije paden. Via Melick naar Sint Odiliënberg gelopen, hele mooie wegen, soms afgewisseld door een stukje asfalt. In laatst genoemde plaats even koffie gedronken op een terras. Het terras was zó druk bezet, dat de vlaai bij de koffie op was toen we eenmaal het laatste stuk besteld hadden. Alle andere horecagelegenheden onderweg waren gewoon gesloten, ondanks het mooie weer. Willen ze nou geld verdienen of niet? Opengooien die boel als er klanten zijn zou ik zeggen! Maar goed, ik heb dan ook vakantie en dan is het makkelijk praten.

Afijn, na de pauze nog een kort stukje gelopen naar Montfort, waar ons een perfect overnachtingsadres wachtte. Jean en Wim bedrijven hier een bed-and-breakfast, compleet met menukaart, patio, terras, wijn- en menukaart en bijbehorende keuken. Wim biedt als amateur-kok-in- opleiding drie menu’s, en we vonden het erg leuk (en praktisch) om hier gebruik van te maken. Op het genoemde adres bleken die dag twee dames ook te overnachten, en na de aanvankelijke beleefdheden te hebben uitgewisseld ontspon zich een gezellige conversatie tussen de zes aanwezige mensen. Wim bleek een uitstekende kok te zijn, en de maaltijd was heerlijk, evenals de voortreffelijke Pinot – Noir die geschonken werd.

Dit overnachtingsadres is echt een aanrader voor iedereen die het Pieterpad loopt! Aardige bijkomstigheid is, dat het traject naar Sittard slechts een 27-tal kilometers daarvandaan is, en dat is een mooie, korte etappe voor de dag erna. En dat was dus ook ons doel voor de volgende dag. Op tijd naar bed gegaan, ’s morgens weer vroeg eruit.