’s Ochtends héél vroeg vertrokken, op weg
naar Reims. Gelukkig kon ik met de mensen waar ik in de tuin stond mee
ontbijten, dat scheelt toch wel een hele boel: een lekkere bak koffie met
uiteraard stokbrood met kaas. De jas ging al heel snel uit, en de trui even
later waarna ik alleen maar in mijn hemdje verder liep. Het was prachtig zonnig
weer, en ook nu liep ik al snel weer langs een kanaal, in dit geval het Aisne –
Marne kanaal naar Reims toe. Heerlijk rustig onderweg, en na een paar uur
kwamen de torens van de kathedraal van Reims al in zicht. Een paar uur later
stond ik dan recht voor de kathedraal, wat ik heel bijzonder vond. Bijna vijftienhonderd
jaar lang zijn de Franse koningen gekroond in deze kerk, en als ik ’s avonds in
de zon op het plein voor de kathedraal zit, met een biertje in de hand, dan
realiseer ik me op wat voor een historische plek ik me bevind. In Reims wend ik
me tot het Huis van het Diocees, waar ik een slaapplaats krijg in het oude
seminarie op nog geen vijf minuten vanaf de kathedraal. Op deze plek, waar
voorheen priesters werden opgeleid, zijn nu nog steeds 32 slaapplaatsen
beschikbaar, ik ben de enige gast die avond. En na de overnachting in de kou
van afgelopen nacht, komt deze slaapplaats op deze historische omgeving me wel
heel goed uit, ik kan mezelf weer eens douchen en zelfs mijn kleren wassen. 
Hier zie je een foto van één van de gangen van het seminarie. Ik realiseer me dat dit een wereld is die op zijn einde loopt, ik ben één van de laatsten die mee mogen maken wat een dergelijke soort gastvrijheid en belangeloosheid betekent.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten