Ik vertrek voor mijn 11e en laatste wandeldag, en
heb tot nu toe nog een regen gehad. Het wordt een dag met wat meer stijgen en
dalen. Op een gegeven moment, zo’n tien kilometer voor Langres, krijg ik de
kathedraal in de verte al in het vizier, het is dan nog zeker twee uren lopen
eerdat ik er ben. Eenmaal in Langres bezoek ik eerst de kathedraal die als een
rots boven het stadje uit torent, en ik krijg daar net als in alle andere grote
kerken waar ik geweest ben een stempel in mijn pelgrimspaspoort. Een week
geleden twijfelde ik nog of ik het zou gaan halen, en nu, na meer dan
driehonderd wandelkilometers, sta ik dan plotseling bij het voorlopige
einde. Het woord ‘voorlopig’ is hier van
toepassing, want ik heb nu definitief besloten om de wandeling af te maken. Ik
ben van plan volgend jaar een maand uit te trekken om de resterende etappes
naar de Italiaanse grens te lopen, en daarna zien we het wel verder. Ik heb
gemerkt dat ik het fysiek goed aankan en dat er voldoende overnachtingsmogelijkheden
zijn op de Via Francigena.
’s Avonds gaan we samen gezellig een hapje eten en we wisselen onze ervaringen uit. Vervolgens slapen we allebei bij de Presbytere bij de Kathedraal. De ochtend erop ontbijten we samen, en we spreken af dat ik Harry dit najaar een keer bezoek in Amsterdam om te vernemen hoe het hem is vergaan. Hij loopt door naar Rome, ik neem de trein vanaf Langres naar huis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten